— Öznur Açıkalınİlkokul 2. sınıftaydım, Havva ablam üniversitede okuyordu. Her geldiklerinde koşarak giderdik evlerine. O gece beraber kalırdık. İlk okuma kitaplarımızı (Can Yayınları’ndandı) Havva ablam getirmişti. Şeker Portakalı kitabını beraber okumuştuk.
Bu fotoğraf; Ankara’dan Denizli’ye tatile geldiğinde, Denizli Ticaret Lisesindeki öğretmenlerini ziyareti sırasında çekilmişti. Hep çok sevdi, hep yanımızda oldu. Küçücükken elimizi tuttu, hiç bırakmadı. Üniversiteden gelmelerini heyecanla bekler; garaja hem almaya hem uğurlamaya giderdik.
Yaz tatillerinde uzun dikiş günleri olurdu. Kezban ablamla beraber, on parmaklarında on marifet; güzel yemekler yapılır, dikişler dikilirdi.
Dokuzkavaklar’daki evlerinde çocukluğumuzun en güzel günleri geçti. Çok seviyorum. Her gün kulaklarımda “tatlım” diyen sesi… Anlatmakla bitmeyecek anılar. Bu dünyadan kocaman kalpli, kocaman gülümsemeli bir melek geçti…
