Paylaşılan Anılar
✿
Bu siteyi gördüğümde önce hüzün sardı. Kabullenmek istemediğim ve aklıma düşen salt gerçeği sürekli kovalarken bu kelimeleri bir araya getirmek hiç işime gelmedi doğrusu. Havva Alp’in sesini duydum sonra içimde “hadi kalk”. Birlikte çalıştığımız süre boyunca hayatımda duymadığım kadar “hadi”…— Aysun Boyacı Devamını oku →
Bir fincan kahvenin bir ömür boyu hatırı olurmuş — Havva ablamdan öğrendim Havva ablamla olan anılarım, pek çoğumuz gibi, çocukluk yaşlarıma dayanıyor. Sülalemizin en büyük torunu oydu — biz doğduğumuzda o çoktan hayatımızdaydı. Özellikle bayramlarda köye gelişini dört gözle beklerdim.…— Erdem Günay Devamını oku →
Armutalanı'nda ilkokulda okuyordum. Bildiğiniz köy okulu. Hani şarkıda der ya: "Orda bir köy var uzakta; gitmesek de görmesek de o köy bizim köyümüz." Öyle bir köy. Biz birleştirilmiş sınıfta, babam başımızda öğretmenimiz... Bazen ünite dergileri gelirdi okula. Yıl 1985 ve…— Yücel Günay Devamını oku →
1980 yılı... Sarı Devrimci, üniversiteye Ankara’ya gideceğim dedi. Bulunduğumuz sokak, mahalle ve çevrenin bunu anlamasını bırakın; tam karşısında oldular. Ben 8 yaşındaydım. Annem sokağın büyüğü olduğu için komşular sık sık bizde toplanırdı, ben de dinlerdim. Babam ve ailem ablamın tam…
En uzun gecenin ardından, günlerin uzamaya başladığı gün doğmuş ablam. Ömrü de öyle geçti sanki; daha çok aydınlık getirerek. Kendi kurduğu ailesine, içinden geldiği aileye, şehrine nasıl daha fazla iyilik ulaşır diye dertlendi ve çabaladı. Beni en çok ona bağlayan,…— Gökhan Günay Devamını oku →
Çocukluğumuzun anılarındaki en canlı, en güzel sahnelerin girişiydi sarı renkli Ford kamyonun köye gelişi. Sarı Ford geldi mi başlardı aslında bayramlar. Mavi gözlü, güler yüzlü, dünyanın en iyi kalpli insanı amcam ve sülalemizin Denizli tayfası bir kamyona doluşmuş gelirdi köye.…
Havva ablam; "abla" kelimesinin içinin gerçekten doldurulduğunu, ablam olduğunu gerçekten hissettiğim kişi... Hayatımda kendimi hatırladığım yaşlardan itibaren var olan; hem örnek aldığım hem hep yanımda hissettiğim canım. Gözlerine bakınca sevgiyi, insanlığı ve hep yanımda olduğunu bildiğim güveni gördüğüm; beni her…
Canım ablam, yine benden önce gitmiş onkolojinin kapısında beni bekliyorsun. İçimi ferahlatan, gönlümü durultan gülüşünle "Her şey güzel olacak merak etme, bunu da atlatacağız hep birlikte" diyorsun. Hiç usanmadan her tedavimde neredeyken geldin; şifalı ellerinle enseme dokunup bana dayanma gücü…
İlkokul 2. sınıftaydım, Havva ablam üniversitede okuyordu. Her geldiklerinde koşarak giderdik evlerine. O gece beraber kalırdık. İlk okuma kitaplarımızı (Can Yayınları'ndandı) Havva ablam getirmişti. Şeker Portakalı kitabını beraber okumuştuk. Bu fotoğraf; Ankara'dan Denizli'ye tatile geldiğinde, Denizli Ticaret Lisesindeki öğretmenlerini ziyareti…
