— Gökhan GünayEn uzun gecenin ardından, günlerin uzamaya başladığı gün doğmuş ablam. Ömrü de öyle geçti sanki; daha çok aydınlık getirerek.
Kendi kurduğu ailesine, içinden geldiği aileye, şehrine nasıl daha fazla iyilik ulaşır diye dertlendi ve çabaladı. Beni en çok ona bağlayan, onun yargısız beni kabul eder halleriydi sanırım. Sert sözler, akıllı laflar, kuru nasihatler değildi onun yolu. İnsanın içindeki iyiyi büyütecek gücü, inancı vermekti. Gerçekten ilgilenir, gerçekten haberdar olurdu.
Yıllar geçtikçe büyüyen, kollara ayrılan böyle büyük bir ailenin birkaç kuşak daha birbirine bağlı kalmasında emeği çok. Sevgisini, içtenliğini, gerçekten dertlendiğini hissederdik; uzaklarda olsak bile bizi nasıl takip ettiğini, nasıl önemsediğini bilirdik.
Ruhunun güzelliği soyunda da devam etsin, iyilikler ile hatırlansın; geride kalanlarının bahtı açık, yüzü onun gibi güleç olsun.